Sint Laurentiuskerk Bocholt (B) Sint Laurentiuskerk Bocholt (B).JPG)
De Sint-Laurentiuskerk is een typisch Maaslandse dorpskerk uit de laatgotische vijftiende eeuw. De huidige kerk werd in 1476 tegen de mergeltoren uit 1411 aangebouwd.
Door de snelle bevolkingsgroei eind 19de eeuw was de kerk te klein geworden. Op 20 jaar tijd was het aantal inwoners met een derde toegenomen. Op zondagochtend werden er drie missen opgedragen maar het mocht niet baten. Door de ligging was een uitbreiding in de breedte of aan de koorzijde niet mogelijk. De toren was een geklasseerd monument en mocht niet afgebroken worden. De enige optie die overbleef was de toren verplaatsen om zo het schip van de kerk te verlengen. Onder toezicht van ingenieurs Morglia en Weiss werd de toren in de zomer van 1910 2cm opgetild en 9,40m verplaatst.
De gebeurtenissen in Bocholt werden eventjes wereldnieuws en de Bocholtenaren hadden hun nieuwe eretitel verdiend: de Torenkruiers.
Op 13 september 1944 staken Duitse soldaten de kerk in brand. Van het imposante gebouw bleef slechts een ruïne over. Het orgel uit 1774 en kostbare beelden gingen verloren.
Begin oktober 1950 begonnen de herstellingen en op Paaszaterdag 1952 werd de kerk opnieuw in gebruik genomen. In 1960 werd het huidige Stevensorgel in gebruik genomen.
De kerk is een van de belangrijkste in de Limburgse Kempen.
Bekijk de meer dan vijf meter hoge sacramentstoren uit de vijftiende eeuw, het indrukwekkend Mariaretabel en een Christoffelbeeld (ca. 1530) van meer dan 2,5 meter dat tot de Vlaamse Topstukken behoort.